Thursday, September 16, 2021

វិភាគអន្តរជាតិ៖ អ្វីទៅជា «សម្ព័ន្ធភាពត្រីភាគី» អាមេរិក-អង់គ្លេស-អូស្ត្រាលី?


(វ៉ាស៊ីនតោន)៖ សហរដ្ឋអាមេរិក ចក្រភពអង់គ្លេស និងអូស្ត្រាលីបានប្រកាសថានឹងបង្កើត «សម្ព័ន្ធភាពយោធាត្រីភាគីមួយ» ដើម្បីចូលរួមចំណែកក្នុងការថែរក្សាសន្តិភាព និងស្ថិរភាពនៅក្នុងតំបន់ឥណ្ឌូ-ប៉ាស៊ីហ្វិក។

ការប្រកាសពីការបង្កើតសម្ព័ន្ធភាពយោធាថ្មីខាងលើ ធ្វើឡើងក្នុងកិច្ចប្រជុំត្រីភាគីតាមប្រព័ន្ធវីដេអូ រវាងប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោក ចូ បៃដិន, នាយករដ្ឋមន្ត្រីអង់គ្លេស លោក បូរីស ចនសុន (Boris Johnson) និងនាយករដ្ឋមន្ត្រីអូស្ត្រាលី លោក ស្កុត ម៉ូរីសុន (Scott Morrison) នៅថ្ងៃពុធ ទី១៥ ខែកញ្ញានេះ។ នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំនោះដែរ មេដឹកនាំនៃប្រទេសនិយាយភាសាអង់គ្លេសទាំង៣ មិនបានលើកឡើងពីឈ្មោះចិននោះទេ ខណៈមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់អាមេរិកម្នាក់ក៏បានអះអាងដែរថាសម្ព័ន្ធភាពយោធានេះ មិនមានគោលដៅទៅលើប្រទេសណាមួយឡើយ។

ប៉ុន្តែ ស្ថានទូតចិនប្រចាំរដ្ឋធានីវ៉ាស៊ីនតោន ឌីស៊ី បានថ្កោលទោសចំពោះការបង្កើតសម្ព័ន្ធភាពត្រីភាគីនេះ ដោយនិយាយថាបណ្ដាប្រទេសទាំងអស់មិនគួរបង្កើតបក្សសម្ព័ន្ធ ឬសម្ព័ន្ធភាពណាមួយដែលមានគោលដៅ ឬបំផ្លាញផលប្រយោជន៍ប្រទេសដទៃនោះទេ។ ដូច្នេះតើសម្ព័ន្ធភាពយោធាត្រីភាគីនេះពិតជាមិនបានដៅចិន ជាគោលដៅមែនទេ? ដើម្បីដឹងចម្លើយនេះគេត្រូវដឹងជាមុនសិន អ្វីទៅជាសម្ព័ន្ធភាពត្រីអាមេរិក, អង់គ្លេស និងអូស្ត្រាលី?

* បងប្អូនជីដូនមួយរបស់ក្វាដ (Quad)?

នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំត្រីភាគីតាមប្រព័ន្ធវីដេអូកាលពីថ្ងៃពុធសប្ដាហ៍នេះ, លោក ចូ បៃដិន, លោក បូរីស ចនសុន និងលោក ស្កុត ម៉ូរីសុន បានប្រកាសពីការបង្កើតសម័្ពន្ធភាព យោធាថ្មីមួយដោយដាក់ឈ្មោះថា AUKUS (A-UK-US) ដែលត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាបងប្អូនជីដូនមួយរបស់ Quad ឬសម្ព័ន្ធភាពចតុភាគីដែលមានសហរដ្ឋអាមេរិក, អូស្ត្រាលី, ឥណ្ឌា និងជប៉ុនជាសមាជិក ហើយត្រូវជាសាច់ថ្លៃរបស់សម្ព័ន្ធភាពភ្នែកម្នាស់ ឬក្រុមប្រទេសភ្នែក ៥ Five Eyes ដែលមានអាមេរិក អង់គ្លេស អូស្ត្រាលី នូវែលសេឡង់ និងកាណាដា ជាសមាជិក។

សម្ព័ន្ធភាព AUKUS មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាទៅនឹង Quad ដែរ នោះគឺផ្ដោតសំខាន់ទៅលើសន្តិសុខ ទាស់នៅត្រង់ថា AUKUS នឹងផ្ដោតសំខាន់បន្ថែមលើបច្ចេកវិទ្យាការពារជាតិ និងសមុទ្រ ផ្ទុយពី Five Eyes ដែលផ្ដោតសំខាន់ទៅលើការចែករំលែកព័ត៌មានសម្ងាត់។ នៅក្រោមសម្ព័ន្ធភាព AUKUS, អាមេរិក និងអង់គ្លេសនឹងចែករំលែក បច្ចេកវិទ្យា ព្រមទាំងជួយអូស្ត្រាលី ក្នុងការផលិតនាវាមុជទឹកដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ, ពង្រឹងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅខាងវិស័យយោធា ក្នុងនោះ រួមមានទាំងបច្ចេកវិទ្យាសម្បនិម្មិត, ព័ត៌មានវិទ្យា និងបច្ចេកវិទ្យាកុំព្យូទ័រ quantum ជាដើម។

បើតាមក្រុមមន្ត្រីអាមេរិក រដ្ឋបាលលោក ចូ បៃដិន និងអង់គ្លេសមានផែនការបញ្ជូនក្រុមអ្នកបច្ចេកទេស និងអ្នកយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ខ្លួនទៅកាន់ប្រទេសអូស្ត្រាលីដើម្បី ជួយផ្ដល់មធ្យោបាយល្អៗក្នុងការផលិត «នាវាមុជទឹកដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ» នៅក្នុងរយៈពេល ១៨ ខែខាងមុខ។ នាវាមុជទឹកដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរអាច ធ្វើប្រតិបត្តិការនៅក្រោមផ្ទៃទឹកបានយូរជាង នាវាមុជទឹកស៊េរីចាស់ដើរដោយថាមពលឥន្ធនៈដែលកងទ័ពជើងទឹកអូស្ត្រាលីកំពុងប្រើ។ ប៉ុន្តែ ព្រមពេលជាមួយគ្នា មេដឹកនាំ អាមេរិក និងអង់គ្លេសបានបញ្ជាក់ជាមុនថានាវាមុជទឹកដែលស្ថិតនៅក្រោមគម្រោងផលិតនឹងមិនមានបំពាក់អាវុធនុយក្លេអ៊ែរឡើយ ដោយគ្រាន់តែវាដំណើរការដោយ ថាមពលនុយក្លេអ៊ែរតែប៉ុណ្ណោះ។ នៅសប្ដាហ៍ក្រោយនេះ លោក ចូ បៃដិន នឹងត្រូវរៀបចំកិច្ចប្រជុំទល់មុខជាមួយបណ្ដាមេដឹកនាំមកពីប្រទេសជាសមាជិក Quad នៅឯសេតវិមាន។

* មិននិយាយចំឈ្មោះចិន, តែចង្អុលមុខចិន

មេដឹកនាំនៃប្រទេសជាសម្ព័ន្ធមិត្តទាំងបី មិនបានលើកចំឈ្មោះចិន នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំរបស់ខ្លួនឡើយ ហើយមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់អាមេរិកម្នាក់ក៏បានបញ្ជាក់ថាការបង្កើតសម្ព័ន្ធភាព ត្រីភាគី AUKUS (A-UK-US) មិនមានគោលដៅទៅលើប្រទេសចិន ឬក៏ប្រទេសណាមួយទេ។ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់រូបនេះបានលើកឡើងដូច្នេះថា៖ «ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ថា សម្ព័ន្ធភាពនេះមិនមានគោលដៅប្រឆាំងនឹងប្រទេសណាមួយឡើយ ដោយវាគ្រាន់តែជាការលើកកម្ពស់ផលប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្ររបស់យើង និងដើម្បីការពារ

សណ្ដាប់ធ្នាប់អន្តរជាតិ ក៏ដូចជាថែរក្សាសន្តិភាព និងស្ថិរភាពនៅក្នុងតំបន់ឥណ្ឌូ-ប៉ាស៊ីហ្វិក តែប៉ុណ្ណោះ»។

តែទោះជាបែបនេះក្ដី ក្រុមអ្នកជំនាញយល់ថានៅត្រង់ឃ្លា «រក្សាសណ្ដាប់ធ្នាប់អន្តរជាតិ» ដែលមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់អាមេរិកខាងលើបាននិយាយ គឺចង់សំដៅទៅលើចិនតែម្ដង ដែលលោក ចូ បៃដិនផ្ទាល់តែងតែចោទប្រកាន់ជារឿយៗថាកំពុងព្យាយាមបំផ្លាញសណ្ដាប់ធ្នាប់អន្តរជាតិ។ នៅក្រោមរដ្ឋបាលលោក បៃដិន ចិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជា គូប្រជែងភូមិសាស្ត្រនយោបាយដ៏ធំបំផុតនៅក្នុងស.វទី២១នេះ ដែលមានសមត្ថភាពប្រមូលធនធានគ្រប់យ៉ាងទាំងខាងយោធា, បច្ចេកវិទ្យា រហូតដល់សេដ្ឋកិច្ចដើម្បី ទប់ទល់ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។

មួយវិញទៀត ការបង្កើតសម្ព័ន្ធភាពត្រីភាគីនេះទៀតសោត ក៏ជាផ្នែកមួយនៃការបង្ហាញពីការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់លោក ចូ បៃដិន និងស្ដារទំនុកចិត្តឡើងវិញពីសម្ព័ន្ធមិត្តក្រោយ ការដួលរលំរបស់អាហ្វហ្កានីស្ថាន។ ការដកកងទ័ពអាមេរិកចេញពីអាហ្វហ្កានីស្ថាន គឺជាការផ្លាស់ប្ដូរយុទ្ធសាស្ត្រប្រមូលធនធានគ្រប់យ៉ាងងាកមកផ្ដោតលើតំបន់អាស៊ី ជាទីដែលឥទ្ធិពលរបស់ចិនរីកកាន់តែធំឡើង ហើយការបញ្ជូនមន្ត្រីអាមេរិកកំពូលៗ នៅក្រោមរដ្ឋបាលលោក បៃដិន ក្នុងនោះរួមមានអនុប្រធានាធិបតីអាមេរិក លោកស្រី ខាម៉ាឡា ហារីស និងរដ្ឋមន្ត្រីការពារជាតិអាមេរិក លោក Lloyd Austin មកកាន់តំបន់អាស៊ីកាលពីពេលថ្មីៗនេះបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា «យុទ្ធសាស្ត្រឥណ្ឌូ-ប៉ាស៊ីហ្វិក ខ្ទប់ការកើនឡើងឥទ្ធិពលចិន» របស់លោក ចូ បៃដិនបានលេចចេញជារូបរាងហើយ។

* លួចចាក់បារាំងពីក្រោយខ្នង?

ការប្រកាសរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងអង់គ្លេស ក្នុងការជួយអូស្ត្រាលីផលិតនាវាមុជទឹកដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ បានធ្វើឱ្យបារាំងខកចិត្តជាខ្លាំង ដ្បិតវាអាចនឹងជំរុញ ឱ្យអូស្ត្រាលីលុបចោលគម្រោងទិញនាវាមុជទឹក ១២គ្រឿងមានតម្លៃប្រហែល ៤០ពាន់លានដុល្លារពីក្រុមហ៊ុនបារាំង Naval Group ដែលនេះហាក់ដូចជាមានន័យចំពោះ បារាំងថា «ទាស្ងោរឆ្អិនហើយ ហើរទៅបាត់»។

ថ្លែងនៅក្នុងសន្និសីទសារព័ត៌មានរួមគ្នាជាមួយរដ្ឋមន្ត្រីកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធបារាំង លោកស្រី ហ្ល័ររ៉ង់ ប៉ាលី (Florence Parly), រដ្ឋមន្ត្រីការពារជាតិបារាំង លោក ហ្សង់ អ៉ីវ ឡឺ ទ្រីយ៉ង់ (Jean-Yves Le Drian) បានចោទលោក ចូ បៃដិនថា បានលួចចាក់បារាំងពីក្រោយខ្នង ហើយប្រដូចថាទង្វើរបស់លោក បៃដិនគឺមិនខុសគ្នាពីអ្វីដែល

លោក ដូណាល់ ត្រាំ ធ្លាប់បានធ្វើនោះទេ គឺ «បំផ្លាញទំនុកចិត្តសម្ព័ន្ធមិត្ត»។

«ជម្រើសរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដោយមិនរាប់បញ្ចូលសម្ព័ន្ធមិត្តអឺរ៉ុប និងប្រទេសជាដៃគូមួយ ដូចជាបារាំងទៅក្នុងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយអូស្ត្រាលី នៅខណៈពេលដែលយើង កំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រឈម ដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកក្នុងតំបន់ឥណ្ឌូ-ប៉ាស៊ីហ្វិក មិនថាវាពាក់ព័ន្ធនឹងគុណតម្លៃរបស់យើង ឬពាក់ព័ន្ធនឹងការគោរពប្រព័ន្ធពហុភាគី និយមឈរលើមូលដ្ឋាននីតិរដ្ឋនោះទេ គឺវាបានបង្ហាញពីភាពខ្វះខាតនៃសាមគ្គីភាពដែលធ្វើឱ្យបារាំងត្រូវកត់ចំណាំទុក និងមានការសោកស្ដាយ»។ នេះជាការបន្ថែមរបស់ លោក Le Drian។

គួរបញ្ជាក់ថា បើតាមលោក Le Drian បារាំងយល់ថាសម្ព័ន្ធភាពយោធាត្រីភាគី AUKUS នឹងគំរាមកំហែងដល់ភាពជាដៃគូសន្តិសុខក្នុងតំបន់ឥណ្ឌូ-ប៉ាស៊ីហ្វិក ហើយវានឹង កាន់តែបង្ហាញប្រាប់អឺរ៉ុបថាចាំបាច់ត្រូវការយុទ្ធសាស្ត្រផ្ទាល់ខ្លួនដែលមានស្វ័យភាពរឹតតែខ្លាំង ខណៈប្រធានាធិបតីបារាំង លោក ម៉ាក្រុង ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថានឹង អញ្ជើញមេដឹកនាំអឺរ៉ុបចូលរួមក្នុងកិច្ចប្រជុំស្ដីពីវិស័យការពារជាតិអឺរ៉ុប និងភាពចាំបាច់ក្នុងការពង្រឹងសមត្ថភាពការពារជាតិដោយខ្លួនឯង។ ក្នុងពេលភ្លាមៗ គេមិនអាចនិយាយបានទេថាតើសម្ព័ន្ធភាពត្រីភាគីអាមេរិក អង់គ្លេស និងអូស្ត្រាលីមានប្រសិទ្ធភាពប្រជែងជាមួយចិនដែរ ឬក៏យ៉ាងណា។ តែអ្វីដែលគេអាចនិយាយបាននោះគឺថា ការផ្ដល់អាទិភាពខ្លាំងពេករបស់អាមេរិកដល់សម្ព័ន្ធមិត្តដែលសំខាន់តែសម្រាប់ «យុទ្ធសាស្ត្រឥណ្ឌូ-ប៉ាស៊ីហ្វិក» អាចនឹងធ្វើឱ្យសម្ព័ន្ធមិត្តដទៃយល់ថាអាមេរិកលួចចាក់ពួកគេពីក្រោយខ្នង៕

ប្រភព៖ AFP, Nikkei (ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១៦ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១)

ដោយ៖ Fresh News










សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន៖ ការចូលប្រជុំ Zoom ប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ជាការជូនសារទៅក្រុមឧទ្ទាមឲ្យភ្លឺភ្នែកថាកន្លែងណាក៏មានមនុស្សរបស់សម្តេចដែរ សូមប្រយ័ត្នកុំធ្វើសកម្មភាពណាមួយប្រឆាំងផលប្រយោជន៍ជាតិ


(ភ្នំពេញ)៖ នៅព្រឹកថ្ងៃទី១៦ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១នេះសម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ៗទៅក្រុមឧទ្ទាមថា ការចូលទៅប្រជុំតាម Zoom ប៉ុន្មានថ្ងៃមុន មិនមែនជាការផ្តល់សញ្ញាសម្រាប់ការចចារឲ្យនោះទេ សូមកុំយល់ខុសឲ្យសោះ ប៉ុន្តែគឺជាការជូនសារទៅក្រុមឧទ្ទាមឲ្យភ្លឺភ្នែកថាកន្លែងណាក៏មានមនុស្សរបស់សម្តេចដែរ សូមប្រុងប្រយ័ត្នកុំធ្វើសកម្មភាពណាមួយប្រឆាំងផលប្រយោជន៍ជាតិ។



សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា សម្តេចពិតជាបានចូលប្រជុំតាម Zoom មែន ហើយពេលនេះគ្មានរឿងនយោបាយដែលត្រូវដោះស្រាយ ដោយការចរចានោះទេ អ្វីដែលត្រូវធ្វើគឺអ្នកមានទោសត្រូវជាប់គុក២ភាគ៣សិន ចាំគិតដល់ការលើកលែងទោស ឬបន្ធូបន្ថយទោស។

ការឆ្លើយតបច្បាស់ៗរបស់សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន ធ្វើឡើង ក្រោយពីក្រុមឧទ្ទាមក្រៅច្បាប់បានវិភាគលើកខ្លួនឯងថា សម្តេចមានបំណងចង់ចរចាជាមួយក្រុមពួកឧទ្ទាម ទើបចូលទៅក្នុងតាម Zoom បែបនេះ។

សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន បានឆ្លើយតបតាម Facebook របស់សម្តេចផ្ទាល់ ជាមួយខ្លឹមសារយ៉ាងដូច្នេះថា «ខ្ញុំបានធ្វើច្រើនណាស់ហើយក្នុងរឿងបង្រួបបង្រួមជាតិ តែពួកក្បត់ជាតិវាមិនយល់អំពីការបង្រួបបង្រួមជាតិទេ។ ពេលនេះគ្មានរឿងនយោបាយដែលត្រូវដោះស្រាយ ដោយការចចានោះទេ។ អ្វីដែលត្រូវធ្វើគឺអ្នកមានទោសត្រូវ ជាប់គុក2/3សិន ចាំគិតដល់ការលើកលែងទោស ឬបន្ធូរបន្ថយទោស។

សម្រាប់ដំណើរការនយោបាយយើងបាន និងកំពុងឈានទៅបោះឆ្នោតឃុំសង្កាត់២០២២ និងបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិ២០២៣ ដោយមានការចូលរួមពីបក្សនយោបាយ ទាំងគណបក្សចាស់ និងគណបក្សដែលទើបបង្កើតថ្មីយ៉ាងច្រើន។ សុំកុំយល់ខុសថា ខ្ញុំចូលក្នុង Zoom ជាមួយបងប្អូនថ្ងៃមុនថា ជាការផ្តល់សញ្ញាសម្រាប់ការចចាឱយសោះ តែការចូលទៅនោះចង់ជូនសារទៅក្រុមឧទ្ទាមឱយភ្លឺភ្នែកថា នៅកន្លែងណាក៏មានមនុស្សរបស់ ហ៊ុន សែន ដែរ សូមប្រុងប្រយ័ត្នកុំធ្វើសកម្មភាពណាមួយ ប្រឆាំងជាមួយផលប្រយោជន៍ជាតិ។

សូមឈប់ស្រមើស្រមៃថា បក្សដែលតុលាការរំលាយនឹងរស់ឡើងវិញ .ហ៊ុន សែន នឹងលើកលែងទោសឱយ. ហ៊ុន សែន នឹងបើកការចចាររកដំណោះស្រាយនយោបាយ. ហ៊ុន សែន ខ្លាចអន្តរជាតិ។ល។ សង្ឃឹមថាការបកស្រាយនេះនឹងធ្វើឱយអ្នកវិភាគល្ងង់ទូ និងអ្នករង់ចាំការយោគយល់ពី ហ៊ុន សែន ឬ ហ៊ុន សែន ភ័យខ្លាចបានភ្លឺស្វាងឡើងវិញ បន្ទាប់ពីសន្លប់ធំអស់ប៉ុន្មានថ្ងៃក្រោយ Zoom»៕



រដ្ឋបាលរាជធានីភ្នំពេញ ជូនដំណឹង ស្ដីពីការចាក់វ៉ាក់សាំងបង្ការជំងឺកូវីដ-១៩ ជូនកុមារដែលមានអាយុចាប់ពី ០៦ឆ្នាំ ដល់ក្រោម ១២ឆ្នាំ

 សេចក្ដីជូនដំណឹង ស្ដីពីការចាក់វ៉ាក់សាំងបង្ការជំងឺកូវីដ-១៩ ជូនកុមារ ដែលមានអាយុចាប់ពី ០៦ឆ្នាំ ដល់ក្រោម ១២ឆ្នាំ ក្នុងភូមិសាស្ត្ររាជធានីភ្នំពេញ សម្រាប់ដូសទី១ ចាប់ផ្ដើមពីថ្ងៃទី១៧ ខែកញ្ញា ដល់ថ្ងៃទី០៣ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២១ និងសម្រាប់ដូសទី២ ចាប់ផ្ដើមពីថ្ងៃទី០៨ ដល់ថ្ងៃទី២៤ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២១ រៀងរាល់ម៉ោង ៨:០០នាទីព្រឹក ដល់ម៉ោង ១៧:០០នាទីរសៀល តាមរយៈការអញ្ជើញ និងទំនាក់ទំនងជាមួយអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានដែលមានទីតាំងចំនួន ៤២ទីតាំង ដែលបានកំណត់ជូនដូចមានក្នុងឧបសម្ព័ន្ធនៃសេចក្ដីជូនដំណឹងនេះ៕


ក្រសួងសុខាភិបាល ចេញសេចក្ដីជូនព័ត៌មាន ស្ដីពីការចាក់វ៉ាក់សាំងកូវីដ-១៩ (ស៊ីណូវ៉ាក់) ដូសទី១ និងដូសទី២ ជូនដល់កុមារដែលមានអាយុចាប់ពី ៦ឆ្នាំដល់អាយុក្រោម១២ឆ្នាំ


(ភ្នំពេញ)៖ ក្រសួងសុខាភិបាល ចេញសេចក្ដីជូនព័ត៌មាន ស្ដីពីការចាក់វ៉ាក់សាំងកូវីដ-១៩ (ស៊ីណូវ៉ាក់) ដូសទី១ និងដូសទី២ ជូនដល់កុមារដែលមានអាយុចាប់ពី ៦ឆ្នាំដល់អាយុក្រោម១២ឆ្នាំ។

ការចាក់វ៉ាក់សាំងកូវីដ១៩ ដល់កូនចៅមន្ត្រីរាជការជាតិ ដែលមានអាយុចាប់ពី ៦ឆ្នាំ ដល់អាយុក្រោម១២ឆ្នាំ នឹងត្រូវចាប់ផ្តើមចាក់ពីថ្ងៃទី១៧ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១ នៅតាមមន្ទីរពេទ្យជាតិនានា ទៅតាមទីតាំង កាលបិរច្ឆេទ និងពេលវេលា ក្នុងសេចក្តីជូនដំណឹងនេះ។

ការចាក់វ៉ាក់សាំងកូវីដ១៩ ដល់កូនចៅមន្ត្រីអង្គការសហប្រជាជាតិ មន្ត្រី និងបុគ្គលិក ស្ថានទូតនានា មន្ត្រី និងបុគ្គលិកអង្គការជាតិ អន្តរជាតិ អ្នកឧកញ៉ា និងឧកញ៉ សូមទៅទទួលការចាប់វ៉ាក់សាំង នៅមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែត តាមពេលវេលា និងកាលបរិច្ឆេទ ដែលចាប់ពីថ្ងៃទី០៥ ដល់ ១៣ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២១។

ការចាក់វ៉ាក់សាំងស៉ីណូវ៉ាក់ ដូសទី១ និងទី២ ដល់កូនចៅមន្ត្រីរាជការ និងកូនចៅប្រជាពលរដ្ឋក្រោមឱវាទរាជធានី-ខេត្ត ត្រូវបានកំណត់ដូចជា៖

– រាជធានីភ្នំពេញ ខេត្តកណ្តាល ព្រះសីហនុ និងកោះកុង ត្រូវរៀបចំចាក់ជូនក្រុមគោលដៅ ចាប់ពីថ្ងៃទី១៧ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១តទៅ ដែលមានគម្លាតដូសទី១ និងទី២ គឺ២១ថ្ងៃ។ សម្រាប់ទីតាំងចាក់រដ្ឋបាលខេត្ត នឹងជូនដំណឹងរៀងៗខ្លួន។

– សម្រាប់ខេត្ត២១ផ្សេងទៀត ចាប់ពីថ្ងៃទី១៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២១តទៅ ដែលមានគម្លាតដូសទី១ និងទី២ គឺ២១ថ្ងៃ សម្រាប់ទីតាំងចាក់រដ្ឋបាលខេត្តនឹងជូនដំណឹងរៀងៗខ្លួន។

ចំពោះឯកសារភ្ជាប់មកជាមួយនៅពេលចាក់រួមមាន៖ សំបុត្រកំណើត ឬសំបុត្របញ្ជាក់កំណើត ឬសៀវភៅគ្រួសារ ឬសៀវភៅស្នាក់នៅ ឬលិខិតឆ្លងដែន និងបណ្ឌសម្គាល់ខ្លួនមន្ត្រីរាជការ ឬប័ណ្ណសម្គាល់មន្ត្រីជាប់កិច្ចសន្យារបស់ឪពុកម្តាយ (ចំពោះកូនចៅមន្ត្រីរាជការថ្នាក់ជាតិ)៕

សូមអានសេចក្តីជូនដំណឹងដូចខាងក្រោម៖


 

Wednesday, September 15, 2021

The Diplomat: «រឿងរ៉ាវនៅអាហ្វហ្កានីស្ថានពេលនេះ គឺ​សុទ្ធតែជាមេរៀនដែលកម្ពុជាធ្លាប់ឆ្លងកត់»



(បរទេស)៖ ការងើបឡើងវិញរបស់តាលីបង់ និងការដួលរលំនៃសាធារណរដ្ឋអ៉ីស្លាមអាហ្វហ្កានីស្ថាន គឺជាសោកនាដកម្មមួយដែលមិនគួរឱ្យជឿដែលបានបង្កឱ្យមានការចងចាំ ផ្លូវចិត្តអំពីសង្គ្រាម និងការពិភាក្សាអំពីគោលនយោបាយកន្លងមក។ មានឯកសារយោងជាច្រើនរួចមកហើយ ទាក់ទងនឹងការដកខ្លួនរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ចេញពីប្រទេសវៀតណាម ដែលជាការប្រៀបធៀបប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏សំខាន់ ក្នុងការវាយតម្លៃពីផលប៉ះពាល់ នៃស្ថានការណ៍នៅក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្គានីស្ថាន។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាពស្រដៀងគ្នាដែលគួរឲ្យរៀនសូត្រជាងនេះគឺ «ប្រទេសកម្ពុជា»។ ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃប្រទេសកម្ពុជា មិនត្រឹមតែផ្តល់នូវការយល់ដឹងដ៏សំខាន់ ចំពោះផលប៉ះពាល់នៃស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន នៅអាហ្វហ្គានីស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាការរំលឹកដ៏សំខាន់ផងដែរថា យើងនៅតែមានក្តីសង្ឃឹម ចំពោះគោលនយោបាយការបរទេស របស់សហរដ្ឋអាមេរិកនាពេលអនាគត និងវិធីសាស្រ្តរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិ ដើម្បីជួយដល់ប្រជាជនអាហ្វហ្គានីស្ថាន។ យើងត្រូវគិតឱ្យបានហ្មត់ចត់ និងធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅមុខតាមវិធីសាស្រ្តដែលយើងអាចនោះអនាគតរបស់ អាហ្វហ្កានីស្ថាន នឹងស្ថិតក្នុងតុល្យភាព។

វាមិនពិបាកប្រៀបធៀបចំពោះរូបភាពនានានៃភាពវឹកវរ ក្នុងការជម្លៀសប្រជាជនអាមេរិក និងអាហ្វហ្គានីស្ថានតាមផ្លូវអាកាសជាមួយនឹងរូបភាព នៃការចាកចេញរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ពីប្រទេសតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍នោះឡើយ។ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានល្បីៗជាច្រើនបានធ្វើការប្រៀបធៀប ស្ថានភាពនេះ ជាមួយនឹងរូបភាពនៃការឡើងលើដំបូលអគារ ដើម្បីជម្លៀសបុគ្គលិកតាមរយៈឧទ្ធម្ភាគចក្រ ចេញពីទីក្រុងសៃហ្គន ប្រទេសវៀតណាម។

គ្មាននរណាម្នាក់អាចបដិសេធបានទេថា ការចាកចេញរបស់ជនជាតិអាមេរិកាំងយ៉ាងទាន់ហន់ ពីលើដំបូលសណ្ឋាគារនៅកាប៊ុល មើលទៅស្រដៀងនឹងរូបភាព នៃការជម្លៀសដ៏វឹកវររបស់ស្ថានទូតអាមេរិកនៅវៀតណាម កាលពីជិត៥០ឆ្នាំមុននោះ។ ប៉ុន្តែភាពស្រដៀងគ្នាទាំងនោះ ពិតជាបញ្ចប់នៅទីនោះហើយ ហើយសម្រាប់កម្ពុជាបើយោងលើហេតុផលមួយចំនួន គឺអាចថាមានភាពស្រដៀងគ្នា ខ្លាំងជាងនៅវៀតណាមទៅទៀត។

នៅពេលដែលពួកខ្មែរក្រហមដណ្តើមអំណាចបាន នៅថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ កងកម្លាំងអាមេរិកបានធ្វើការចាកចេញយ៉ាងលឿនពីប្រទេសកម្ពុជា ដោយមានសកម្មភាពនៃត្រួតពិនិត្យ ការជម្លៀសបុគ្គលិក មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងមនុស្សម្នាដែលអាចទទួលបានសិទ្ធិជាជនភៀសខ្លួន ឬឋានៈផ្សេងៗទៀត ប្រកបដោយភាពវឹកវរបំផុត។ ការជម្លៀសនេះត្រូវបានគេមើលឃើញថា មិនត្រឹមតែប្រកបដោយភាពច្របូកច្របល់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏មានទិដ្ឋភាពនៃការបោះបង់ចោល ប្រជាជនកម្ពុជា ជាពិសេសមន្រ្តីរដ្ឋាភិបាល ដែលធ្លាប់បានធ្វើការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអាមេរិក ប្រកបដោយភាពខ្លោចផ្សាខ្លាំងបំផុត។

អតីតឯកអគ្គរដ្ឋទូតអាមេរិកប្រចាំនៅកម្ពុជា (ដែលបន្ទាប់មកគឺសាធារណរដ្ឋខ្មែរ) លោក John Gunther Dean បានចែករំលែកកំណត់ហេតុមួយ ដែលត្រូវបានផ្ញើជូនលោក ពីរបីម៉ោងមុនពេលលោកត្រូវសហរដ្ឋអាមេរិក ជម្លៀសចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ។ កំណត់ហេតុនេះត្រូវបានសរសេរដោយ មេដឹកនាំនយោបាយនៃសាធារណរដ្ឋខ្មែរ និងជាសមាជិកនៃគ្រួសាររាជវង្សកម្ពុជា គឺព្រះអង្គម្ចាស់ ស៊ីសុវត្ថិ សិរិមតៈ យ៉ាងថា៖

ជូនចំពោះឯកឧត្តម និងប្រិយមិត្ត៖

«ខ្ញុំសូមអរគុណដោយស្មោះ នូវសារលិខិតរបស់លោក ដែលផ្តល់ដល់ខ្ញុំ កន្លែងសម្រាប់នាំទៅរកសេរីភាព។ ខ្ញុំមិនអាចចាកចេញទៅ ដោយភាពកំសាករបៀបនេះឡើយ។ ចំពោះរូបលោក និងមហាប្រទេសលោក ខ្ញុំមិនដែលជឿសូម្បីបន្តិចណាឡើយថា លោកបោះបង់បោលប្រជាជនមួយ ដែលបានជ្រើសរើសយកសេរីភាព។ លោកមិនព្រមទទួលការពារយើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំក៏មិនអាចធ្វើអ្វីទេ។ លោកចាកចេញទៅ ខ្ញុំប្រសិទ្ធិពរជូនលោក និងប្រទេសលោកឲ្យជួបតែសុភមង្គលនៅក្រោមមេឃ។ ប៉ុន្តែសូមលោកចងចាំថា បើសិនជាខ្ញុំស្លាប់នៅទីនេះក្នុងប្រទេសខ្ញុំ ដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ ដូចម្តេចក៏ដោយចុះ ព្រោះយើងទាំងអស់គ្នាកើតមក និងស្លាប់ទាំងអស់គ្នា នៅថ្ងៃណាមួយមិនខាន។ ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តកំហុសតែមួយគត់គឺជឿលើលោក និងជឿលើអាមេរិក។ សូមឯកឧត្តម និងប្រិយមិត្តទទួលនូវមនោសញ្ចេតនា ស្មោះត្រង់ និងមិត្តភាពរបស់ខ្ញុំ។ ហត្ថលេខា៖ សិរិមតៈ»។

ព្រះអង្គម្ចាស់ ស៊ីសុវត្ថិ សិរិមតៈ ត្រូវបានគេធ្វើឃាតនៅរយៈពេលមួយសប្តាហ៍បន្ទាប់។

មិនខុសពីព្រះអង្គម្ចាស់ សិរិមតៈ នោះឡើយ ប្រជាជនខ្មែរជាច្រើនទៀត សុទ្ធតែមានអារម្មណ៍ថា ត្រូវបានសហរដ្ឋអាមេរិកបោះបង់ចោល នៅពេលដែលពួកគេចាកចេញ ហើយទុកប្រទេសនេះឲ្យរបបខ្មែរក្រហមត្រួតត្រា ជាចលនាកុម្មុយនិស្ត ដែលទីបំផុតបានសម្លាប់មនុស្សជាង ២លាននាក់។ គ្មានការសង្ស័យទេថា អារម្មណ៍នៃការត្រូវគេ បោះបង់ចោល, អសន្ដិសុខ និងភេរវកម្មដ៏ឃោរឃៅដែលត្រូវបានផ្តល់ដល់ ប្រជាជនកម្ពុជាជាច្រើន រួចទៅហើយក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥ ត្រូវបានចែករំលែកនៅពេលនេះ ទៅកាន់ជនជាតិអាហ្វហ្គានីស្ថានជាច្រើន ជាពិសេសអ្នកដែលបានបូជាជីវិតរបស់ពួកគេ ដើម្បីសេរីភាពអាហ្វហ្គានីស្ថាន។

ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អារម្មណ៍នៃការត្រូវគេបោះបង់ចោលនេះ មិនមែនត្រូវបានបង្កឡើងដោយសហរដ្ឋអាមេរិកតែឯងនោះទេ។ ទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន បានដឹកនាំយុទ្ធនាការ ដើម្បីផ្តួលរំលំរបបតាលីបង់ និងប៉ុនប៉ងកសាងសាធារណរដ្ឋអាហ្វហ្គានីស្ថានឡើងវិញ ប៉ុន្តែសម្រាប់អង្គការសហប្រជាជាតិ និងសហគមន៍អន្តរជាតិក៏មានចំណែកស្មើគ្នា នៃការទទួលខុសត្រូវ ចំពោះស្ថានការណ៍នៅអាហ្វហ្គានីស្ថាន ដូចពួកគេមានទំនួលខុសត្រូវខ្លះចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅ ប្រទេសកម្ពុជានៅចុងសតវត្សរ៍ទី២០ ផងដែរ។

ការយល់ដឹងដ៏ស៊ីជម្រៅមួយ ចេញពីការប្រៀបធៀបស្ថានការណ៍រវាងកម្ពុជា និងអាហ្វហ្គានីស្ថាននោះគឺថា «គ្មានអ្វីអាចមកជំនួសការដឹកនាំ របស់អាមេរិកបានឡើយ។ ភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់អាមេរិក នៅតែជាមន្ទិលដ៏ស្មុគស្មាញ ឬអាចនិយាយបានថា ជាភាពចាំបាច់ក្នុងពេលខ្លះផងក៏ថាបាន នៅក្នុងការការពារ ក៏ដូចជាដោះស្រាយបញ្ហាសន្តិសុខអន្តរជាតិភាគច្រើន»។

ការយល់ដឹងស៊ីជម្រៅមួយទៀត ដើម្បីទទួលបានគំនិតពីការប្រៀបធៀប រវាងអាហ្វហ្គានីស្ថាន និងកម្ពុជា នោះគឺជាការទម្លាយភាពពិត (ឬការបញ្ជាក់ការពិត) ថាការស្វែងរកគោលដៅអភិវឌ្ឍមនុស្ស ដូចជាការការពារសិទ្ធិមនុស្ស, ការប្តេជ្ញាចិត្តការពារប្រជាជនងាយរងគ្រោះ និងការគាំទ្រដល់សង្គមស៊ីវិល គឺមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់, មានលក្ខខណ្ឌ និងអន្តរកាល។

សម្រាប់អ្នកនៅមានមន្ទិលទាំងឡាយ ឬជាពិសេសប្រវត្តិវិទូ ទំនងជានឹងជជែកវែកញែកថាកាលៈទេសៈនេះស្ទើរតែមិនមែនជាការបើកកកាយ ការពិតទេ ប៉ុន្តែគ្មានការសង្ស័យទេថា ការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិ ចំពោះគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍មនុស្ស ពិតជាបានបាត់បង់ភាពជឿជាក់ ដែលប្រការនឹងក្លាយជាបញ្ហា សម្រាប់គោលដៅបែបនេះទៀត នៅក្នុងថ្ងៃអនាគត។ ផលប៉ះពាល់នៃកាលៈទេសៈនេះបន្តវិវឌ្ឍ។ ផលប៉ះពាល់បង្ក ឡើងដោយទិដ្ឋភាពនៅអាហ្វហ្កានីស្ថាន និងកម្ពុជា នឹងបន្តរីកធំទៅមុខទៀត។

ទោះបីជាមានការសន្យាជាសាធារណៈរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំក្រុមតាលីបង់ក៏ដោយ, តែមជ្ឈដ្ឋានមួយចំនួននៅតែមានការសង្ស័យដដែលថា ការស្វែងរក
គោលដៅនៃការអភិវឌ្ឍនៅក្នុងប្រទេសអាហ្វហ្កានីស្ថាន ត្រូវបានប្រគល់ទៅឱ្យអង្គការភេរវកម្មមួយ។ របបមួយនេះបានបង្ហាញរួចទៅហើយនៃ ទំនោរទៅរកភាពសាហាវឃោរឃៅ និងអរិភាពប្រឆាំងសង្គមស៊ីវិល ហើយការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលរបស់ពួកគេកាលពីពេលថ្មីៗនេះទៀតសោត មិនមានលក្ខណៈចម្រុះ ឬគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ឬក៏ស្របទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានសន្យាថាធ្វើកំណែទម្រង់នោះទេ។

ការសន្មត់កាលពីពេលថ្មីៗនេះថា ក្រុមតាលីបង់អាចនឹងមានខុសប្លែកកាលពីពេលមុន គឺផ្ទុយស្រឡះទៅនឹងធាតុពិតជាក់ស្ដែងដែលកំពុងកើតឡើង។ ការវាយដំលើជនស៊ីវិលស្លូតត្រង់នៅតាមទីសាធារណៈ, ការសងសឹកលើអតីតអ្នកគាំទ្ររដ្ឋាភិបាលមុន ហើយការរឹតត្បិតស្ត្រីមិនឱ្យធ្វើការ និងរស់នៅដោយសេរីភាពពីការគាបសង្កត់ កាន់តែបង្ហាញថារឿងអាក្រក់បំផុត មិនទាន់មកដល់ទេ។

ការសម្លឹងមើលរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិពីលទ្ធភាពធ្វើការជាមួយតាលីបង់ បានធ្វើឱ្យខ្ញុំនឹកឃើញដល់ពីស្ថានដូចគ្នាមួយនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា នោះគឺនៅពេលដែលសហគមន៍អន្តរជាតិ អនុញ្ញាតឱ្យខ្មែរក្រហមចាត់តាំងអ្នកតំណាងបណ្ដោះអាសន្នរបស់ប្រជាជនកម្ពុជា នៅឯមហាសន្និបាត
អង្គការសហប្រជាជាតិ។ ការប៉ុនប៉ងផ្ដល់ហេតុផលសមស្របដើម្បីធ្វើការជាមួយរបបភេវរកម្មមួយ ក្រោមហេតុផលណាមួយគួរតែត្រូវបានឆ្លងកាត់ ការវាយតម្លៃយ៉ាងហ្មត់ចត់ថាតើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ ត្រូវបានពលីដើម្បីតែភាពចាំបាច់នៃនយោបាយ ឬសន្តិសុខ។

និយាយមួយបែបទៀត គឺថាតើយើងមានឆន្ទៈទទួលយកអំពើឃោរឃៅប៉ុន្មានទៀត ក្រោមហេតុផលចាំបាច់ខាងនយោបាយ? ហើយថាតើការទទួលស្គាល់របបភេរវកម្មមួយ (ឬរបបដែលបង្កើតឡើងសកម្មភាពភេរវកម្ម) វានឹងបង្កការខូចខាត ឬបំផ្លាញភាពគួរឱ្យជឿជាក់ និងសមាហរណកម្មរបស់យើងដល់កម្រិតណា ខណៈពិភពលោកបានឧទ្ទិសគ្រប់យ៉ាងទៅលើសិទ្ធិមនុស្ស និងប្រជាធិបតេយ្យ?

ប៉ុន្តែជានិច្ចកាល វានៅតែមានក្ដីសង្ឃឹមមួយដែលតែងតែកើតឡើង នៅក្នុងភាពអន្តរាយដែលគ្របដណ្ដប់លើកម្ពុជា ក្រោមរបបខ្មែរក្រហម ហើយនេះជាក្ដីសង្ឃឹមបែបនេះនៅតែមានដូចគ្នាសម្រាប់អាហ្វហ្កានីស្ថានសព្វថ្ងៃ។ នៅចន្លោះពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៧៩, ខ្មែរក្រហមបានប្រព្រឹត្ត អំពើសាហាវឃោរឃៅ ដែលមិនអាចយកអ្វីមកបរិយាយបាន។ ថ្នាក់ដឹកនាំខ្មែរក្រហមបានគ្រប់គ្រងរបបភេរវកម្មមួយ ដែលក្នុងនោះអំពើប្រល័យពូជសាសន៍, បទឧក្រិដ្ឋសង្រ្គាម និងបទឧក្រិដ្ឋប្រឆាំងមនុស្សជាតិជាច្រើនទៀត ត្រូវបានប្រព្រឹត្តឡើងដើម្បីពង្រឹងមនោគមន៍វិជ្ជាកុម្មុយនិស្ដយ៉ាង ងងឹតងងល់ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយទ្រឹស្ដីហួសវិស័យ។

ទោះបីជាខ្ញុំបានឃើញអំពើឃោរឃៅទាំងនោះ និងធ្លាប់ភ្លក្សរសជាតិបាត់បង់, ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ថាចង់បោះបង់ចោលទេ។ កាលខ្ញុំនៅក្មេង, ខ្ញុំគ្រាន់តែដឹងថាសហរដ្ឋអាមេរិក គឺជាទឹកដីដែលផ្ដល់ក្ដីសង្ឃឹម ហើយក្ដីសង្ឃឹមទាំងនេះអាចនឹងសង្រ្គោះជីវិតខ្ញុំ និងមនុស្សដទៃទៀតឱ្យបន្តរស់រានមានជីវិត។

ការឡើងកាន់អំណាចជាថ្មីរបស់តាលីបង់ និងការដួលរលំរបស់អាហ្វហ្កានីស្ថាន គួរណាស់តែបង្ខំឱ្យមានការស៊ើបអង្កេតមួយលើនយោបាយការបរទេសអាមេរិក និងការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិចំពោះការអភិវឌ្ឍរបស់មនុស្ស។ ប៉ុន្តែ វាជារឿងខុសឆ្គងក្នុងការសម្លឹងមើលលើ កាលៈទេសៈនេះថាជាឱកាសផ្ដាច់មុខសម្រាប់សហរដ្ឋអាមេរិក និងសហគមន៍អន្តរជាតិ ដើម្បីមានឥទ្ធិពលលើអាហ្វហ្កានីស្ថានដែលកំពុងគ្រប់គ្រង ដោយតាលីបង់។

រូបភាពឧទ្ធម្ភាគចក្រហោះចេញពីដំបូលស្ថានទូត, ភាពលាចលនៅតាមដងផ្លូវ និងការវាយប្រហារបំផ្ទុះគ្រាប់បែកអត្តឃាតដែលបានសម្លាប់ជីវិត ជនស្លូតត្រង់អាហ្វហ្កានីស្ថាន និងអាមេរិក ក៏បានបង្ហាញផងដែរពីរូបភាពវិជ្ជមាននៃវីរភាព, ការតស៊ូ និងក្ដីសង្ឃឹម។ អនាគតរបស់អាហ្វហ្កានីស្ថាន នឹងត្រូវបានកំណត់ដោយសារការបោះបង់ចោល និងការអាក់អន់ចិត្តនោះទេ ប៉ុន្តែវាកំណត់ដោយវីរភាព, ការតស៊ូ និងក្ដីសង្ឃឹម។ ដូចគ្នានៅនឹង កម្ពុជាដែរ, អនាគតរបស់អាហ្វហ្កានីស្ថានគឺឋិតនៅត្រង់ក្ដីសង្ឃឹម និងក្ដីស្រមៃរបស់យុវជន ហើយគោលនយោបាយការបរទេសអាមេរិក ព្រមទាំង យុទ្ធសាស្ត្ររបស់សហគមន៍អន្តរជាតិ ចំពោះអាហ្វហ្កានីស្ថានគួរតែមានបញ្ចូល យុវជនអាហ្វហ្កានីស្ថានទៅក្នុងផែនការរយៈពេលវែងរបស់ខ្លួន។

គួរឱ្យកត់សម្គាល់, យុវជនអាហ្វហ្កានីស្ថានមិនមានភាពលេចធ្លោរនៅលើក្របព័ត៌មានកាលពីពេលថ្មីៗនេះទេ។ សំឡេងរបស់យុវជនអាហ្វហ្កានីស្ថាន បានបាត់បង់នៅក្នុងការវិភាគនានាពីប្រទេសអាហ្វហ្កានីស្ថាន ដែលនេះផ្ទុយពីភាគរយលើសលប់របស់ពួកគេនៃប្រជាជនសរុប។ ពោលគឺគេអាចវាយតម្លៃបានថាស្ទើរតែ ៧០ភាគរយនៃប្រជាជនអាហ្វហ្កានីស្ថានមានអាយុក្រោម២៥ឆ្នាំ តែសំឡេងភាគច្រើនដែលគេលឺ គឺលឺចេញពីអតីតមន្ត្រី ស៊ីវិល និងជនភៀសខ្លួនដែលជាមនុស្សពេញវ័យ។

ប្រជាជនអាហ្វហ្កានីស្ថានពេញវ័យជាក្រុមប្រជាជនដែលចាំបាច់ត្រូវសិក្សា ដើម្បីកំណត់ថាតើអ្វីបានកើតឡើង ហើយកំហុសឆ្គងអ្វីបានកើតឡើង នៅពេលដែលអាមេរិក និងសហមន៍អន្តរជាតិបានចាកចេញពីអាហ្វហ្កានីស្ថាន។ ប៉ុន្តែយុវជនអាហ្វហ្កានីស្ថានខ្លួនឯងដែលត្រូវស្វែងរកចម្លើយ ខ្លួនឯងនៅពេលអនាគត។ វាអាចទៅរួចថាប្រហែលជាគ្មានក្រុមប្រជាជនណាមួយសំខាន់ សម្រាប់អនាគតអាហ្វហ្កានីស្ថានជាងយុវជនឡើយហើយ ក៏គ្មានដែរពេលវេលាណាដែលប្រសើរជាងពេលនេះដែរ ដើម្បីចាប់ផ្ដើមគិតពីវិធីថាតើត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីអាចចូលរួមជាមួយប្រជាជននេះបាន។

ប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងសហគមន៍អន្តរជាតិនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា មិនមែនជាផែនទី ឬក៏ជាការចង្អុលបង្ហាញផ្លូវសម្រាប់ អាហ្វហ្កានីស្ថានឡើយ ប៉ុន្តែវាជាអំណះអំណាងមួយដែលមានសារៈសំខាន់អាចប្រាប់ពីវិធីសាស្ត្រ និងក្រើនរំលឹកពីគោលនយោបាយ និងយុទ្ធសាស្ត្រ នៅពេលអនាគត។ ទោះបីជាក្នុងសោកនាដកម្មនៅអាហ្វហ្កានីស្ថាន, នៅតែមានសង្ឃឹម ហើយយើងត្រូវតែចាប់ផ្ដើមគិតថា តើត្រូវបង្កើនក្ដីសង្ឃឹមនេះ និងកសាងអនាគតអាហ្វហ្កានីស្ថាន មិនមែនសម្រាប់តែប្រជាជនអាហ្វហ្កានីស្ថានប៉ុណ្ណោះទេ តែវាក៏ជាការគោរពចំពោះការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់យើង ចំពោះមនុស្សជាតិ និងអនាគតសន្តិសុខសកលលោកផងដែរ៕


ដោយ៖ ឆាំង យុ នាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជ 




ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី អូន ព័ន្ធមុនីរ័ត្ន ចេញប្រកាសកំណត់វិធាននីតិវិធីនៃការអនុវត្ដអាករលើតម្លៃបន្ថែម (VAT) ចំពោះប្រតិបត្ដិការពាណិជ្ជកម្ម តាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក

(ភ្នំពេញ)៖ អគ្គបណ្ឌិតសភាចារ្យ អូន ព័ន្ធមុនីរ័ត្ន ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ បានចេញប្រកាស ស្ដីពី វិធាននីតិវិធីនៃការអនុវត្ដអាករ លើតម្លៃបន្ថែមចំពោះ ប្រតិបត្ដិការពាណិជ្ជកម្ម តាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក។ ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ចបានបញ្ជាក់ថា ប្រកាសនេះ មានគោលបំណងកំណត់វិធាន និងនីតិវិធីអនុវត្ត និងគ្រប់គ្រងការប្រមូលអាករលើតម្លៃបន្ថែម លើការផ្គត់ផ្គង់ទំនិញឌីជីថល ឬសេវាឌីជីថលដែលធ្វើប្រតិបត្តិការពាណិជ្ជកម្ម តាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក ដោយអ្នកជាប់ពន្ធ អនិវាសនជន ដែលមិនមានគ្រឹះស្ថានអចិន្ត្រៃយ៍នៅកម្ពុជា សម្រាប់ប្រើប្រាស់ ក្នុងកម្ពុជា ស្របតាមអនុក្រឹត្យលេខ ៦៥ អនក្រ.បក ចុះថ្ងៃទី៨ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២១ ស្តីពីការអនុវត្តអាករលើតម្លៃបន្ថែម ចំពោះពាណិជ្ជកម្មតាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក។ ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ចបានបន្ថែមទៀតថា ប្រកាសនេះ មានវិសាលភាពអនុវត្តចំពោះការផ្គត់ផ្គង់ទំនិញឌីជីថល ឬសេវាឌីជីថលតាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក ឬរាល់ សកម្មភាពពាណិជ្ជកម្មតាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិក ដែលធ្វើឡើងដោយអ្នកផ្គត់ផ្គង់អនិវាសនជន នៅក្រៅកម្ពុជា មកកម្ពុជា និងចំពោះអ្នកជាប់ពន្ធនិវាសនជន ដែលទទួលការផ្គត់ផ្គង់ទំនិញឌីជីថល ឬសេវាឌីជីថល ឬរាល់សកម្មភាពពាណិជ្ជកម្មតាមប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិកពីអ្នកជាប់ពន្ធអនិវាសនជន៕ ខាងក្រោមនេះ ជាប្រកាសរបស់ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច ដែលមានខ្លឹមសារទាំងស្រុង៖

ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច ចេញប្រកាសកែសម្រួល និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពប្រកាស និងបទប្បញ្ញតិនានាទាក់នឹងពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស

(ភ្នំពេញ)៖ អគ្គបណ្ឌិតសភាចារ្យ អូន ព័ន្ធមុនីរ័ត្ន ឧបនាយរដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ បានចេញប្រកាសថ្មីមួយ ស្តីពីពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស ដោយប្រកាសនេះមានគោលបំណងធ្វើការកែសម្រួល និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពប្រកាស និងបទប្បញ្ញតិនានាទាក់នឹងពន្ធលើប្រាក់បៀវត្ស។